Voor de derde stap is kennis van de tweede onontbeerlijk, maar verder is de derde niet echt moeilijker.

De tactiekonderwerpen zijn relatief gemakkelijk en ook de lessen over de verdediging tegen tactiek zullen geen problemen opleveren. Alleen het insluiten is lastig. Het is te vergelijken met mat zetten, alleen is nu niet de koning, maar een ander stuk de klos.

Verder is er aandacht voor de eerste pionneneindspelen. Voor sommigen kinderspel, maar voor leerlingen die nog problemen hebben met ruimtebeheersing een zware dobber.

In deze stap weer de nodige aandacht voor het aanleren en verbeteren van ondersteunende vaardigheden. Een daarvan is het 'vooruitdenken'. De leerling rekent uit zijn hoofd de mogelijkheden op het bord uit en visualiseert (het voor de geest halen van de stelling) tegelijkertijd de nieuw ontstane situatie op het schaakbord. De beheersing van deze vaardigheid verschilt per leerling enorm.

De 'derde stap' bestaat uit een handleiding en vier werkboeken.

Persoonlijk de stap waar ik het meeste ervaring mee heb :)

Vanaf stap 3 begint het allemaal iets moeilijker te worden en bespreken we voor het 1st de opening , eindspel en heel belangrijk het leren vooruitdenken . Vooral om deze laatste factor de stimuleren is het spelen van lange partijen serieus aangeraden en dit moedige we ook sterk aan . Het volledig noteren van een lange partij is zeker ook een vereiste . 

Waar ik zelf waarschijnlijk het meeste aandacht aan besteed in stap 3 is het analyseren van partijen , niet enkel van de kinderen zelf maar soms ook van het iets hogere toneel . Wat ik over de jaren heb gemerkt is vooral dat les 8 “ klein plan “ ( pionnenstructuur ) lastiger is voor de kinderen en best ook uitgebreid kan  worden behandeld . Logisch ook met dat dit 1 de 1ste 2 stappen amper is besproken , wat voor de jongere leerlingen ook nog gewoon te vroeg is om het over positionele aspecten te hebben .

Verder zouden er geen leerlingen problemen mogen hebben binnen deze stap als de basis goed ligt van stap 2 normaal gesproken .